wcąż czeka...

Komentarze (16)

• 
  Justyska 01.08.2021

  Pięknie napisane. Zmieniające się czasy pozornie ujarzmiają naturę, ale ona tylko czeka na swoj moment, by odzyskać wolność.
  Pozdrawiam!
• 
  Pasja 01.08.2021

  Miło cię widzieć i czytać. Natura jest jak Kasandra, przeczuwa zagładę lecz nikt ją nie słucha.
  
  Pozdrawiam
• 
  Dekaos Dondi 01.08.2021

  Pasjo↔Bardzo ładnie napisane. Można sobie wszystko wyobrazić. Być tam. Zajrzeć, poprzez stronę.
  A na końcu, jakby rzeka czekała "na zemstę"
  Gdy patrzę z mostku, to woda, jakby "stała" a jednocześnie "płynęła.''
  Jeno gdy płynie coś na niej, to widać przemijanie. Jak na płynnym czasie.
  Co do wstępu↔tak właśnie jest. Wczoraj, jutro→to tylko po to, by się nie "pogubić"
  Bo tak naprawdę, jest jeno... dzisiaj→ jutro dla wczoraj, wczoraj do jutra.
  Pozdrawiam:)↔%
• 
  Pasja 01.08.2021

  Dzięki za ciekawe rozpryskanie wody na czynniki przemijania, na wczoraj i na jutro, na dzisiaj. Jesteśmy tacy maluczcy naprzeciw żywiołów, ale staramy się z nimi walczyć.
  
  Pozdrawiam
• 
  skandal 01.08.2021

  rzeka jest jak dziki kot. nie da się do końca ułożyć. w końcu pokaże pazury...
  
  (tekst OK - dobra robota!)
• 
  Pasja 02.08.2021

  Dzięki za dobra robotę. Dziki kot ostrze już pazury.
  
  Pozdrawiam
• 
  Mousy 01.08.2021

  Pięknie napisane!
• 
  Pasja 02.08.2021

  Dziękuję za wpadniecie do rzeki.
  
  Miłego dnia
• 
  Narrator 02.08.2021

  Hermann Melville w swojej książce 'Moby-Dick' napisał, że choćby człowieka wywieźć na rozległą pustynię, zawiązać mu oczy, zakręcić nim wiele razy, to i tak jakimś niewyjaśnionym sposobem pójdzie w kierunku wody. Jest w wodzie coś przyciągającego, mistycznego, może dlatego, że życie organiczne wyszło właśnie z wody. A rzeka to woda w ruchu, upływ czasu. Rzeka wysycha, wtedy wskazówki zegara przestają się przesuwać. Aż spadnie deszcz, wypełni koryto i czas popłynie znowu.
  
  Tak odebrałem Twoje opowiadanie, a Ty pięknie to przedstawiłaś.
• 
  Pasja 02.08.2021

  Dziękuję za nawiązanie do Melvilla i Moby-Dicka. Ciekawe spostrzeżenia o czasie i wodzie. Pozdrawiam
• 
  Garść 03.08.2021

  Pozazdrościć umiejętności przeniesienia tematu katastrofy w... nieodległą przyszłość, która już się spięła z teraźniejszością. Pięknie dobrane motto. Nie zauważamy tego, co tu i teraz, przynajmniej część bagatelizuje "zemstę".
  BDB pisanie.
  Pięć.
• 
  Pasja 04.08.2021

  Dziękuję za zajrzenie do rzeki i ciekawe spojrzenie w przyszłość. Ale myślę, że natura pogrozi nam i będzie szła dalej.
  
  Pozdrawiam
• 
  MarBe 05.08.2021

  Jeszcze nie tak nie dawno żyliśmy z poszanowaniem matki natury, a teraz niszczymy ją z wielką premedytacją oraz rozmachem, więc odpłaca nam pięknym za nadobnym.
  Pozdrawiam
• 
  Pasja 08.08.2021

  Dziękuję za zajrzenie i miłe słowa.
  
  Pozdrawiam
• 
  Bajkopisarz 07.08.2021

  Można na chwilę zapanować nad naturą. Na dłuższą metę się nie da. To jak z drażnieniem bardzo spokojnego psa, długo będzie to cierpliwie znosił, ale w końcu się zirytuje. Najpierw warknie ostrzegawczo, a gdy nie poskutkuje – pokąsa.
  Rzeka może się wydawać ujarzmiona, ale nigdy taka nie będzie, przynajmniej póki nie wyschnie jej źródło. W Twoim opowiadaniu na to ostatnie się jednak nie zanosi, raczej inną katastrofę tu planujesz…
• 
  Pasja 08.08.2021

  Dziękuję Bajko za ciekawą filozofię życia z naturą. Pozdrawiam!

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania