niewdzięczność i oświecenie.

Tak powiadają:

-Życie trzeba kochać! radością się cieszyć! nie waż się szlochać...

To nie ma nic do rzeczy.

Ty siedzisz przy kominku

i ogrzewasz sobie dłonie.

Ktoś inny teraz umiera

i marzy o potulnym schronie.

Tak powiadają:

-Brak mi pieniędzy!

Ich wydatki odbiegają od prawdziwej nędzy.

Kobieta z kwiatem we włosach

wierzy jedynie lustrom.

Nie tylko żołądek

ale też głowę ma pustą.

Lodówka pełna jedzenia,

a ona siedzi i szuka spełnienia.

Wygłodniałe dzieci w Afryce

z żebrami wystającymi spod ostatnich resztek skóry,

a ty przez brak dobytków

z bliźnimi swymi stawiasz

na drodze waszej mury.

Nie umiem wam pomóc,

wygłodniałe dzieci...

nie umiem przeciwstawić się przemocy zamieci...

świadoma jak system z nami w kulki leci,

siedzę i myślę.

Niech niewdzięczność mnie oświeci.