niewydolność

bolę. stłuczeniem jestem

w boga kolanie, przy oku limem, wybroczyną pod skórą rozlaną...

ktoś w końcu mnie zauważy,

więc mnie chowa.

mnie w żebrach połamanych,

więc głębiej.

mnie w zrostach nerwowych,

więc bardziej.

mnie

jakby nie było.

i mówi, że to nic takiego.

te plecy zdarte o miłość

zbyt bardzo, te noce potłuczone, wyszlajane ze szemranymi modlitwami i to jak oddaje się,

byle łobuzowi, byle kochał najbardziej,

byle gdzie -

to tylko świat

i trochę niezdarności.