Niezapowiedziana

Przyjdę do Ciebie kiedyś

Wybudzę ze snu rzeczywistości

Pokażę nieufność świata

Harmonijność cieni i mroków

Taniec przy melodiach cierpienia i łez

Uchylę okno do kawałka nieskażonej fałszem duszy

Zatrutej pustkowiem uczuć i emocji

Melancholii woń tam zamieszkującą poczujesz

Smak rozkładających się niespełnionych marzeń

Obietnic wysłuchanych i przyrzeczeń niespełnionych

Zetrę granice dzielące nasze nieobecności

Będziemy jednością w egzystencjalności mojego ja

Zgubisz się w labiryntach chęci i pragnień

Zakrztusisz się kurzem skrywającym łkania

Utopisz we łzach zebranych z pereł pętli cisnących krtań

Dotknie Cię ból wydrapujący resztki snów nieprzespanych nocy

Przyjdę do Ciebie ukradkiem, na palcach

Wybudzisz się otulony samotnością

Choć obok będę ja

Niezapowiedziana