"wszystko dla (przymiotnik, w miejsce braw ) owacji na stojąco", gdyż owacja to -- ostentacyjne i publiczne wyrażenie komuś uznania lub czci, w szczególności burzą braw. Miłego poniedziałku :)
MartynaM↔Tak. Życie to w dużym stopniu teatr. Często gramy, lub grają nami inni.
Mam skojarzenie, iż role są odgrywane na światowej scenie, która stanowi wielka klepsydrą, z nazwiskami,
i każdego ta scena, prędzej czy później wchłonie.
A później będą: owacje lub gwizdy:)
3 x się, w trzech pierwszych wersach. Aż kłują w oczy:)
Pozdrawiam?:)
MartynaM
Smutkiem powiało, ale ja akurat bardzo lubię takie klimaty (chociaż nie jestem 'smutaską').
Jeśli coś mi w ogóle 'zazgrzytało', to zwrot - "GDZIE ona myśli" = moim skromnym zdaniem, lepiej brzmiałoby - w którym ona myśli, ale to tylko moje zdanie.
Przypomniał mi się cudowny utwór w wykonaniu Jacka Różańskiego pt. Życie to nie teatr.
Pozdrawiam
Komentarze (7)
"wszystko dla (przymiotnik, w miejsce braw ) owacji na stojąco", gdyż owacja to -- ostentacyjne i publiczne wyrażenie komuś uznania lub czci, w szczególności burzą braw. Miłego poniedziałku :)
Oczywiście, brawa to nie owacje, ale bardzo blisko.
o nim pseud, zaraz coś wykombinuję, zakładając, że myślenie nie jest mi obce... dzięki za sugestię i to przy poniedziałku...
MartynaM↔Tak. Życie to w dużym stopniu teatr. Często gramy, lub grają nami inni.
Mam skojarzenie, iż role są odgrywane na światowej scenie, która stanowi wielka klepsydrą, z nazwiskami,
i każdego ta scena, prędzej czy później wchłonie.
A później będą: owacje lub gwizdy:)
3 x się, w trzech pierwszych wersach. Aż kłują w oczy:)
Pozdrawiam?:)
Nie trzeba patrzeć na nawias, on taki oderwany... tak, masz rację, życie to trochę teatr...
Dzięki, DD, za spojrzenie.
Pozdrawiam.
MartynaM
Smutkiem powiało, ale ja akurat bardzo lubię takie klimaty (chociaż nie jestem 'smutaską').
Jeśli coś mi w ogóle 'zazgrzytało', to zwrot - "GDZIE ona myśli" = moim skromnym zdaniem, lepiej brzmiałoby - w którym ona myśli, ale to tylko moje zdanie.
Przypomniał mi się cudowny utwór w wykonaniu Jacka Różańskiego pt. Życie to nie teatr.
Pozdrawiam
W kolorach tęczy, dziękuję za komentarz. Zmienię, bo istotnie lepiej brzmi.
Pozdrawiam.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania