Nieznany żołnierz
Nie wiesz jak człowiek może cierpieć.
Wciąż idący przez siebie pustelnik.
Na plecach niesie tylko kapliczkę.
Krótkie zdanie wyryte na niej.
Krzywe literki, ledwo można się ich doczytać.
Imię i nazwisko.
Nie chce być kolejnym z nieznanych żołnierzy.
Pragnie istnieć w sercach ludzi.
Na placu jest tylko on.
On i samotna kula.
Wbita prosto w jego serce.
Nie masz już kapliczki.
Nie ma już człowieka.
Został tylko znicz na nagrobku.
Komentarze (4)
Smutny ten wiersz napisałaś. Doceniam podjęcie takiej tematyki. Zdolna bestyjka z Ciebie. 5 :)
Dawno Cię tu nie było, a przynajmniej dawno Cię nie widziałam. Fajnie, że znów coś napisałaś. No to na początek po staremu.. ;)
"Nie wiesz jak człowiek może cierpieć." - przecinek po "wiem"
Jestem z Ciebie bardzo, bardzo dumna! Przeszłaś z tej typowej dla siebie tematyki do czegoś znacznie trudniejszego. Zbudowałaś tekst prostymi zdaniami, które chwytają za serce. Świetnie wyszło, bardzo mi się podobało. Duże 5 zostawiam :)
A no egzaminy się zbliżają, więc trzeba się uczyć :c Ale dziękuję za ocenę i pochwałę :D
:( smutny, ale znicz wg mnie symbolizuje, że ten człowiek nie jest jeszcze nieznanym żołnierzem, ktoś jeszcze pamięta. I ode mnie z czystym sumieniem 5. :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania