Niezwykle o podróżach zwykłych.

Ludzie ujeżdżający potężne maszyny, wytworzone przez chińskie rączki są dla mnie niewątpliwie obiektem wielkiego podziwu i odwagi, bowiem jądra muszę mieć wielkie jak u dorosłego byka, równowagę niczym japoński cyrkowiec mknący na monocyklu, którego drogą jest sznur zawieszony między starszymi osobami z chorobą Parkinsona. Mkną z prędkością dźwięku, nie zważając na warunki pogodowe.

Przecież każdy śmiertelnik jest w stanie osiodłać skuterek w warunkach słonecznych. Dla tych nowoczesnych bohaterów, którzy nie zaznali strachu, nie jest istotne, że ich opony cienkie niczym skalpel są wytworzone z rozciągniętej gumy od majtek.

Przyczepność?

Ona jest dla amatorów!

Niech potwierdzeniem moich wyobrażeń o męstwie posiadaczy skuterów będzie stwierdzenie, że zawsze można ich spotkać.

Nieważne czy to deszcz, śnieżyca, gołoledź, tornado czy powódź.

Bynajmniej to nie głupota! Tak łatwo można ją pomylić z niezwykłą odwagą. Cisi bohaterowie dnia codziennego.