Nikogo nie ma
Nikogo nie ma w domu.
Zamykam się i tęsknię po kryjomy.
Bo w życiu zbyt poważną rolę gram.
By spojrzeć Ci prosto w twarz.
Zamkięta więc w tych czterech ścianach.
Chyba się już odkochałam.
Nikogo nie ma w domu.
Otwieram drzwi i krzyczę po kryjomu
Bo w życiu inną rolę znów gram.
I mogę Ci już spojrzeć w twarz.
Otwarta już na świat cały.
Czekam na jego dary.
Komentarze (12)
Interesujące... ;) 5 daję! ;)
Szczerze mówiąc, waham się.
Nie pasuje mi troszkę to, że każde zdanie jest zakończone kropką. A przecież np w:
"Bo w życiu zbyt poważnej rolę gram.
By spojrzeć Ci prosto w twarz" to powinno być chyba jako jedno zdanie!
Oczywiście, to też zależy od autora.
Sam wiersz niezbyt do mnie przemawia, ale jednak mi się w pewnym stopniu podoba. Sama nie wiem, jaką dać ocenę, ale chyba 5 ;)
Cieszę się mimo tego że wiersz wywołuje mieszane uczucia. Ale każdy ma prawo do własnej opinii.
Tina12
Powodzenia w dalszym pisaniu, bo według mnie talent masz ;))
kryjomy - kryjomu*
4 :)
Prawda jezu jak ją się z tym snobem siana zgadzam też 4 :'D
ojojoj z przyzwyczajenia dałam 5 bo tego czytuję ostatnio tylko najlepsze teksty według mnie oczywiście
Cieszę się że moje wypociny są zaliczone do wartościowych.
nagisa-chan : D
Tina12 dajesz radę ;)
Dzięki.
Jak dla mnie wiersz jest trochę mało wyrazisty. Nie zmienia to jednak faktu, że przyjemnie się czyta, a treść jest ciekawa. 4 :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania