Noc

Obrót wszechświata mąci mi w głowie

z żył wypływa gwieździsta maź

Słowa niebieskie bez grawitacji

gryzą mi skronie, kaleczą twarz

Milkną komety w twoich źrenicach

noc się rozpada na pył i blask

A moje ciało - asteroida

toczy się w nicość, zostawia ślad

Noc bezdennie głodna

liże mi dłonie lodowym tchem

i spadam wolno przez czarne słońce

Czy to istnienie czy może sen?