nos 2

Idąc krętą ścieżką poprzez las, spotkałem się z nosem. Był mocno zakatarzony, śpik mu wisiał, a

raz nawet kichnął.

-Dzień dobry, panie nosie - zagadnąłem przyjaźnie, albowiem miałem dobry nastrój - Jak tam

zdrowie?

- Dobry...- odrzekł niemrawo zakatarzony nos - Widać chyba, i słychać, że do dupy.

- A nie ma pan chusteczki? - zatroskałem się - Wisi panu kapka.

- Nie mam, korzystam z liści łopianu, ale teraz przepraszam, bo musze oddalić się na stronę. - to

mówiąc, przycupnął opodal krzaczka.

Odwróciłem wzrok dyskretnie, trochę zażenowany tą sytuacją, ale nos nie miał żadnych oporów.

Głośno smarkał, kichał, siąkał, a nawet puścił bańkę.

- Co za chamstwo, zero kultury, do dupy taki nos! - i poszedłem dalej.