NOŚNIK CHANDRY

Nie pisałem o jesieni tej jesieni,

przegapiłem trzeciej pory roku znak.

Już pocięte niebo kluczami gęsimi -

szare ptactwo na odwieczny rusza szlak.

 

Stary stróż usypał w parku kopkę liści,

jeż zimowy już planuje sobie sen.

Będzie śnił, że lista marzeń mu się ziści,

aż go wiosną nie obudzi ciepły fen.

 

Ze zdziwieniem otoczeniu się przyglądam,

w monochromach wokół siebie widzę świat,

czas już chyba z aurą zgodzić się w poglądach

i doroczny zacząć robić bilans strat.

 

Skonstatować, że nie chłody ani deszcze

są odpowiedzialne za mej duszy stan

i zapytać, czy nadziei kroplę zmieszczę

na kolejny, który to już z rzędu, plan.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 5

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (8)

  • Barmaria 5 godz. temu

    Dobrze,że jesienna chandra czasem przychodzi ale też i odchodzi ( przynajmniej ja tak czasami mam) i robi miejsce nadzieji.

  • Bernadetta12345 5 godz. temu

    Nie lepiej ,, już pocięte niebo kluczem gęsi,,? Reszta płynie…😉

  • Grisza 5 godz. temu

    Nie bardzo. W Twojej wersji braknie mi dwóch sylab, stracę i rytm i rym. Kiepski, ale zawsze jakiś...

  • Bernadetta12345 5 godz. temu

    Grisza tak, sylabowo 10, więc za mało. Ale jakoś mi płynie 😉Tak czy siak pomyśl nad zmianą tego wersu… tak sugeruję…

  • Andrzej B. 5 godz. temu

    Uskrzydlone niebo nabiera przestrzeni,
    szare ptactwo na odwieczny rusza szlak.

  • NinjaC 4 godz. temu

    Grisza, no i po co ci ten rtym i rym, jak potem musisz pisać „mej duszy stan”?

  • NinjaC 5 godz. temu

    niby wszystko jest, ale nic mnie nie ruszyło. nie oceniam tego

  • Shira 5 godz. temu

    literacko tu zgrzyta, dopracuj.

    ps przekaz popowy

    nie oceniam

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania