Nostalgia

Jestem smutna

Tak dziś chcę opisać siebie

To co czuję

To co widzę

Nie chcę dłużej żadnych widzeń

Z nikim

Ta obłuda i udręka

Sprawia, że mi serce pęka

Jestem smutna

Widząc rzeczywistość w świecie

I nostalgią przepełniona

Kroczę w przyszłość zniechęcona

Mam już dość świata udręki

Kiedy wszyscy tylko zadają drugiemu męki

Kiedy wojna tuż u progu

Niechaj wybrzmi głos Narodu

A więc wojna

Hasło raz wypowiedziane

Wraca jak bumerang, a że stare

To nabiera głośniejszego dźwięku

I dręczy dusze zagubione

Czas na walkę

Czas na wojnę

Krew i śmierć spowodują rozłąkę

Miliona dusz.