Nostalgia

Patrzę przez okno,

Za nim...

Ponury deszczowy dzień

Sprawia,

Że czuję dziwną samotność,

Gdzieniegdzie

Przemknie skulony cień.

Deszcz bębni w szyby

I wiatr zawodzi.

Senność i marazm, ogarnia mnie.

Tkwię tak...

Wpatrzona w płaczące niebo,

Które niebawem

Rozjaśni się.

Nostalgii smętek pryśnie

Za moment ...

Po burzy wróci pogodny dzień.

A z nim energia,

By każdą chwilę

Radośnie przeżyć... jak piękny sen.