nostalgia

biegniemy tak szybko, jakby na końcu drogi

czekał na nas medal za zgubione godziny

zostawiamy w tyle poranki i progi

nie mając pojęcia, co właściwie tracimy

a życie to przecież ta kawa parzona w pośpiechu

ten chłodny wieczór i ciepła dłoń w dłoni

sekunda ciszy ukryta w uśmiechu

którego nikt z nas już potem nie dogoni

zatrzymaj się czasem. Świat poczeka chwilę

nie musisz dogonić każdego uciekającego dnia

zobacz, ile piękna marnuje się w tyle

gdy ty wciąż wierzysz, że ta gonitwa sens ma