NOSTALGIA JESIENNA

N iebo w swej tęskności,

O durzone zapachem liści,

S enność złocistą roztacza.

T uląc jesienne westchnienia,

A leją parkową podąża zadumanie,

L iśćmi kolorowymi odziane.

G ubi mglisty parasol,

I myśli nostalgiczne zostawia na wilgotnej ławce,

A ż zmyje je deszcz.

J uż zawładnęła tobą,

E sencja jesienności.

S iadasz na tej ławeczce,

I stniejesz dla tamtych marzeń,

E manujesz wspomnieniami,

N agromadzonymi w sercu.

N ie sen to, nie jawa.

A tu złote kolory fruwają obok.

Anlima