Nowa Europa

Skończymy tam, gdzie kierujemy naszą rzeczywistość. I właśnie dlatego Europa, czy raczej ludy Europy nie mają racji bytu. Nie zasługujemy na to, aby istnieć. I nie ostaniemy się.

Lud europejski się starzeje. Europa nie chce mieć dzieci. Nie obchodzi mnie, dlaczego. Żadne tłumaczenia nie mają tu najmniejszej wartości, ja tylko zrelacjonuje, co oznacza brak młodego narybku. Bo wydaje mi się, że ludzie nie wiedzą.

Jak czegoś nie ma, to tego nie ma. Jak nie ma dzieci, to nie ma dzieci; jak nie ma europejskich dzieci, to nie będzie europejskich dzieci. Ale na pewno nie będzie pustki. Rzeczywistość nie znosi pustki.

Jakiś czas temu oglądałem kilkuminutowe nagranie, jak we Francji (albo Niemczech, nie pamiętam) jakiś muzułmanin (za którym stało kilkudziesięciu innych męskich odpowiedników jego nacji) krzyczał to rodowitego obywatela danego kraju, coś w tym stylu:

"Ilu ty masz braci?! Masz w ogóle jakiegoś brata?! A Twoi rodzice?! Ile mają rodzeństwa?! Ilu was jest? Popatrz ilu nas jest! Ja mam wielu braci, spójrz na niego - on ma ich kilkunastu! To nie jest już wasz kraj! To jest nasz kraj! To nie jest już wasz dom! Wy umieracie!"

W pierwszej chwili, byłem gotów na krucjatę przeciw temu człowiekowi, ale zaraz potem naszła mnie mądrzejsza myśl: on miał rację. I nic tego nie zmieni. Żadne biadolenie, że w takich czasach, to lepiej nie mieć dzieci, że za drogo życie wychodzi, że mnie nikt nie nauczył, a w ogóle dużo dzieci to patola i ubóstwo. Ludzie mogą sobie myśleć, co chcą, ale powiedzenie mówi, że koń myślał i zdechł.

Przyszłość zaś polega na tym, że czas Europejczyków na ziemiach Europy mija. Przychodzą nowe ludy z nowymi zwyczajami i religiami, nowym prawem, a my zostajemy mniejszością.

I jeszcze jedna myśl: to hedonizm nas zjadł. Nic innego.