N.P. cz.1

Natenczas Naćpan chwycił, w kieszonce schowany,

w swe palce snus niewielki, jeszcze niespaćkany,

gdyż papier czysty widać. Do ust skrycie włożył

i językiem przesunął. Wiedzę na Pomorzu

przekazał kiedyś kibol, w ustawkach bywały:

„Energii snus dodaje, choć wyciska gały

i starcza na godzinę”. Mus więc był mieć człeka,

który czasu pilnuje i nigdy nie zwleka.

Tym jest Młodszy Snusowy. Syn Naćpana smęcił,

by ojciec dał mu etat; też kumpla zachęcił.

Choć Młodszy bardzo młody, lecz w pracy sumienny,

gdy Naćpan z sił opada, nie jest w ruchach bierny.

Już za pazuchę sięga, do rączki podaje

następną porcję snusa. Stało się zwyczajem,

że (jak przy prezydentach kilku państw z atomem

noszą walizkę kodów) zgodnie z protokołem

zawsze Młodszy Snusowy stoi przy Naćpanym

(w kręgach, które rozumne, Pisdętem też zwanym).

Próbuje Młodszy działkę podsuwać ukradkiem,

gdyż media złe czyhają, opiszą z naddatkiem.

------

cdn.