O bajce (Inspiracja: wiersz "Bajka" Marcina W. na zakończenie mojej pracy zawodowej)

Cudną bajkę napisałeś mi Marcinie

O Wodzie, Księżycu i Słońcu...

Wszak Woda i Księżyc, od Słońca nie zginie

Trwać będą dla nas do końca

W bajkach od zawsze byli On i Ona

Także ten trzeci, co zerkał z ukrycia

Gdy Oni lgnęli ku sobie... On konał

Zazdrosny o względy Księżyca.

O ich trwającej waśni grajek ludziom wieścił

Snując się po bezdrożach od sioła do sioła

Ludzie słuchając jego opowieści

Ukochali walczące ze sobą żywioły.

Woda pięknie lśni przy blasku Księżyca

Gdy nocą On pływa w jej toni.

W promieniach Słońca również nas zachwyca

Choć czasem je obłok przesłoni.

Zaskakuje nas zawsze ten potrójny związek

Woda stała w uczuciach, lgnąca do Księżyca

I szalone z rozpaczliwej namiętności Słońce,

Które od zawsze Wodą się zachwyca

Z Jego namiętności powstawały czary,

Dzięki którym ludzkość pokochała Wodę

Otrzymując w zamian życiodajne dary

By wraz z nią tworzyć jedność i przyrodę.

One wszystkie razem: Woda, Księżyc, Słońce

Trwając od wieków w swym namiętnym sporze

Sprawiają, że biją w nas serca gorące

Gotowe na ziemi wszelkie cuda tworzyć.