O Chodakowskiej

Jeżeli mam chodakowską o cokolwiek posądzać to chyba tylko o to, że za mało wykorzystuje ludzkie lenistwo, naiwność i niechęć do samorealizacji, improwizacji, samodoskonalenia bez ingerencji osób trzecich a tak pozatym to można jej tylko przyklasnąć, bo wie jak można wykorzystać ludzi do spełnienia własnych celów i interesów.Jest dzisiaj koniunktura na wszelkich mędrców którzy mówią komuś jak żyć i wyznaczają za niego ścieżkę jaką ma kroczyć i ewcia jest jednym z nich a przecież wystarczyłoby, że ludzie zamiast wyciągać swój mózg z głowy, założyli go z powrotem i dali się puścić wodzy fantazji a ci mędrcy w dużej mierze nie mieliby racji bytu.Na czasy więc ewcia trafiła idealne, bo kto wie, czy gdyby urodziła parę lat wcześniej i czas jej największych uniesień i spełnień nastąpił w latach 90-tych albo 80-tych, to czy byłaby tak popularna i kosiła taki hajs a tak ma pole do popisu i swoje pięć minut, które i tak nie wykorzystuje w 100 procentach, co może wynikać z tego, że po prostu ma w sobie jeszcze ludzkie odruchy lub nie ma w sobie żyłki do interesu, tego czegoś co zapewniłoby jej niewyczerpalny dobrobyt i popularność na długie lata, jednak i tak może o sobie powiedzieć, że jest zwycięzcą, choć to zwycięstwo będzie raczej krótkotrwałe, ale jednak ponieważ profity z niego będzie zbierać być może nawet do końca żywota.Chodzi o to, że jednak pieniądze jakie zarobi, wystarczą jej prawdopodobnie do końca życia, no i oczywiście jakiś tam odsetek ludzi ze swojej głowy tak łatwo jej nie usunie i pozostanie w ich pamięci, lecz widać jak na dłoni, że nie ma ambicji być na topie przez lata, bo to jednak kosztuje dużo więcej wysiłku i energi niż ona wkłada obecnie w swoją działalność, dlatego woli iść ściężką najprostszą i najłatwiejszą z możliwych i nachapać się ile się da w jak najkrótszym czasie a potem odejść na dobre w cień i mieć tą świadomość, że jednak coś osiągnęła i była kimś i dopełnić swego żywota w spokoju i szczęśliwości.