O człowieku który bał się życia

Chciał opisać swoje życie

Po krótce wytłumaczyć sobie scisle

Dlaczego tak własnie postępował ?

Dlaczego tyle czasu zmarnował?

Dlaczego nie spał ?

Dlaczego swe marzenia w jednej chwili potargał i wyrzucił do kosza ?

Jak jakąs nie potrzebną kartkę papieru.

Jakimi myslami się wtedy kierował...?

pole pytań a żniw ich brak...

Był rozdarty, przywarty do muru, zakłopotany, zniechęcony.

Pomału tracąc chęci do życia.

Długo lecące łzy ojca i matki.

Jego wyskoki były jak nóż w ręku którym nacinał kolejną szramę na ich ciepłym i przepełnionym miłoscią sercu... za każdym razem kolejną...

Również nacinając je na swoim sercu... tak na swoim

Nie rozumiał swiata który go otaczał.

Nie rozumiał dlaczego odwrócili się Ci których uznawał za swoich przyjaciół.

Kiedy on ich najbardziej potrzebował.

Jedna chwila skresliła wszystko.

Wmawiając sobie że to co się dzieje złego w stosunku do niego to tylko jego wina.

Powinien odejsć... Tylko takie widział rozwiązanie

Nie zważając na konsekwencje.. uciekał

Wszystko w domu miał ciepło miłosć zrozumienie

A jednak to robił po raz kolejny i kolejny...

Nie miał poczucia swojej wartosci

Nie znał swojej ceny

Wciąz nucąc sobie słowa piosenki Lady Pank-

"Są tacy - to nie żart,

dla których jesteś wart

Mniej niż zero"

Jakie to prawdziwe- ciągle sobie to powtarzał

Utożsamiając się z tymi słowami, pogrążał się coraz bardziej

Coraz głębiej wpadając w głąb studni swojej beznadziejnosci

coraz głębiej, coraz głębiej....

Mysląc że już nic ani nikt go nie uratuje

To już koniec.. koniec wszystkiego

Łzy pojawiły się w jego oczach i pomału spływały po jego twarzy

Ktos rzucił mu linę po której wspina się do góry..

Lecz ta wspinaczka potrwa

Sam jednak nie wie ile czasu potrzebuje na wychodzenie z tej studni.

Wie jednak że nie jest sam

I ma wiernych kibiców...

Chciał opisać swoje życie

Wytłumaczyć sobie scisle

Dlaczego ?

Jeszcze nie jest na to czas...Lecz nadzieje ma że odpowiedzi znajdzie.