O Dawidzie Elektryku - historia prawdziwa :))))

Drogie Panie i Panowie !

Wprost z D..... wieśc dociera

( aż to się nie mieści w głowie ) -

mamy Superbohatera.

Dawid chłopiec się nazywa -

tak na imię dał mu tata,

na pamiątkę bohatera

co pokonał raz Goliata.

A więc - krótko i na temat

tę historię Wam opowiem -

jak to uratował D.....

Niech się cała Unia dowie.

Był świąteczny poniedziałek,

Dawid flaszkę pił z kolegą,

podjadali, gaworzyli -

przecież nie ma w tym nic złego.

A gdy flaszka się skończyła,

przyszła pora na rozstanie,

zeszli zatem na podwórko

w niezupełnie trzeźwym stanie.

Nagle Dawid w prawo zerka -

u sąsiada wyje psisko

i zdziwiony do kolegi mówi

"pasz żesz kurna, to ognisko?"

Lez to była druga w nocy,

kogóż by tak porąbało

żeby smażyć kiełbasinę

dzień i jeszcze nockę całą?

Wnet pobiegli do sąsiada,

na podwórze spoglądają,

patrzą - a tam garaz płonie,

drzwi w stodole się jarają...

Płot chłopaki przeskoczyli,

dzwonią, krzyczą, lamentują,

drą się "oba" wniebogłosy -

zbudzić kogoś wciąż próbują.

Obudzili ludzi wreszcie,

Dawid tak jak Pudzian skoczył

do garażu, napiął muły

i samochód zeń wytoczył.

Później rzucił się na butle,

co na dworzu ( z gazem ) stały

i sam jeden, samiusieńki

wyniósł w pole stojak cały.

Tak nasz Dawid - mądra głowa

wioskę całą uratował.

Zacne mogą więc być skutki

obalenia flaszki wódki.

©

Historia ta ( żartobliwie przekoloryzowana ) zdarzyła się naprawdę prawie cztery lata temu w poniedziałek wielkanocny.

Szybkość działania szwagra i jego kolegi zapobiegły być może wybuchowi butli z gazem, których sąsiad prowadził sprzedaż. Stojak stał przy ścianie garażu, który spłonął doszczętnie. Auto udało się wyprowadzić. Stodoła częściowo ocalała.

Ten żartobliwy pean napisałem następnego dnia i rozprowadziłem po zakładzie pracy, w którym wtedy razem pracowaliśmy. Kartkę znalazłem przypadkiem, podczas porządków świątecznych.