O młodości i obojętności
Jak i błyskają poranne zorze,
Jak i motyl lata pięknie,
Jak i ogień nie gaśnie w porze,
Tak i mi jest obojętnie,
Tli się jeszcze nadzieja srodze,
Że ktoś zrozumieć pomoże,
Jak i głupota się mnoży,
Tak i prawdziwy gniew Boży,
Porastają knieje drzew owoców,
Prosto Tobie w twarz się rodząc,
I niczym korzeń z wyschniętej ziemi,
Pojawia się to, cud materii,
Ziemia, drzewa, motyl, ogień,
Uznany powszechnie w byle głowie,
Tako jesteśmy piękni i młodzi,
Pochwalon mądrość, głupocie słodzi,
Tako i młody, bez końca człowiek,
Uczy się wolno, i traci zdrowie,
Rodząc się powoli, opłatek malizny,
Prozie życia, tworząc blizny,
Zaraz owoc się rodzi, trudów owoc,
Tak i chętnie niesiemy innym pomóc,
Komentarze (5)
Widzę w tym wierszu próbę zmierzenia się z ważnymi pytaniami o młodość, przemijanie i ludzką naturę. Jest sporo obrazów i refleksji, ale mam wrażenie, zabrakło ci nieco dyscypliny warsztatowej. Rytm jest bardzo nierówny, a rymy miejscami przypadkowe lub wymuszone. Niektóre metafory, jak „opłatek malizny” czy „knieje drzew owoców”, są na tyle niejasne, że trudno odnaleźć ich znaczenie. Warto również przyjrzeć się składni, ponieważ część zdań nie tworzy logicznie czytelnych wypowiedzi. Poezja nie musi wszystkiego wyjaśniać, ale powinna dawać czytelnikowi możliwość odnalezienia sensu. Jest tu materiał do pracy, szczególnie nad spójnością obrazowania i naturalnością języka.
Masz fundament buduj na nim.😉
Rzeczywiście chodzi o metaforykę i niedopowiedzenia, opłatek malizny chodzi o to że młody człowiek jest "mały" mądrościowo a knieje drzew owoców chodzi o obfitość natury. Rozumiem że nie zrozumiałeś
Nie wstawiałbym czegoś co nie ma sensu a rymy no takie są jakie są
Rozumiem potrzeba interpretacji nie każdy zrozumie
Przychylam się do opinii Marabuta. dobrze radzi i wyłożył jasno niedociągnięcia i logiczne pogubienie się w sensie treści.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania