O NAGLE PRZERWANYM

Poetę boli ząb,

obraz się rwie,

sygnał traci puls.

Rozmowy rwą się w pół zdania.

Świat załatwia swoje sprawy –

debaty sklejane taśmą ciszy,

nagłówki ostrzejsze od dział,

słowa, które nie mają dokąd pójść.

Poeta zna swoje lekarstwa –

ironię podawaną bez recepty,

pustkę, co zostaje po pytaniach,

i pamięć rzeczy, których nie dokończono.