O, nieszczęśliwa duszo...

Wczoraj byłam szczęśliwa,

Dziś mi czegoś brak.

Stała się rzecz dotkliwa -

Ze mnie tylko wrak

Prawdziwego człowieka -

Przez rozpacz mnie mdli,

Przez ciebie on nie czekał,

Ciagle mi się śni.

Ten dzień miał mnie wyzwolić -

On wyruszył w świat.

Nie chciałam mu pozwolić -

Dał mi piękny kwiat.

"Pamiętaj motylku powabny" -

Prosił, błagał mnie.

"Tyś zawsze jedyny, kochany

Blaskiem w chmurne dnie.

Niczym w tunelu światło

Rozświetlasz mroki,

Lecz gdyby cię zabrakło,

Jak stawiać kroki?

Obiecaj mi, że wrócisz

Cały i zdrowy,

Gdy pod drzwiami zanucisz,

Będzie kwiat nowy.

Dla ciebie nawet róże

Dłońmi zerwę gołemi,

Najgłębsze nawet morze

Przepłynę wpław milemi."

"Zbytnie to poświęcenia,

Nic mi się nie stanie.

Lecz ty tu od niechcenia

Pamiętaj kochanie:

Jeślim znajdę innego,

Pod dachem tym i sercem,

Męża miłowanego,

W katuszach, krwawej męce

Oboje marnie zginiecie.

Choćbyście mieli czyste myśli..."

"Moje małe biedne dziecię.

Nikt twej linii życia nie kreślił.

Samaś los sobie zgotowała

Przez cię i twą zdradę

Nie będziesz więcej pogrywała

Z mężami, mam radę:

Odpokutuj swoje zbrodnie

Może ujrzysz nieba stopnie".

*****

Lepiej nie pytać o sens tego... czegoś.