O podziale duszy

Zabójcze kohorty rozpłodzonych myśli

Klęczą naprzeciw siebie w zgodnym letargu

Między nimi naprężony leży i śpi

Gigant przyszyty do ostatniego morgu

 

Wokół niego kły ostrzejsze od szabelki

lśnią odbijając żądzę oczu wydartych

głodni znania początku i końca walki

rzężą donośnie litanię grzechu wartą

 

Gdy się spotkają wygłodniałe demony

zamiast rwać kończyny i krwiste organy

złączą się w jedno jak już dawniej bywało

 

Oni przecież niczym więcej są jak zjawą

wymysłem śmiertelnej duszy pokrzywdzonej

w różnych formach trwałą jedność stanowiącą

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (4)

  • DrV 5 godz. temu

    Faktycznie Miciński

  • Nie współczesny 5 godz. temu

    Szczerze to nigdy nie przeczytałem ani jednego wiersza tego poety więc nie wiem czy to oznacza pozytywny odbiór. Mam nadzieję że tak ale jak nie to proszę mnie poprawić

  • DrV 5 godz. temu

    Nie współczesny brakuje mi puenty że to żart ja taki jeden wiersz napisałem

  • Nie współczesny 5 godz. temu

    DrV zgadzam się że puenta jest słabsza ale jednak nie uważam żeby powinno się było ją zmienić na stwierdzenie że jest to żart

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania