O podziale duszy
Zabójcze kohorty rozpłodzonych myśli
Klęczą naprzeciw siebie w zgodnym letargu
Między nimi naprężony leży i śpi
Gigant przyszyty do ostatniego morgu
Wokół niego kły ostrzejsze od szabelki
lśnią odbijając żądzę oczu wydartych
głodni znania początku i końca walki
rzężą donośnie litanię grzechu wartą
Gdy się spotkają wygłodniałe demony
zamiast rwać kończyny i krwiste organy
złączą się w jedno jak już dawniej bywało
Oni przecież niczym więcej są jak zjawą
wymysłem śmiertelnej duszy pokrzywdzonej
w różnych formach trwałą jedność stanowiącą
Komentarze (4)
Faktycznie Miciński
Szczerze to nigdy nie przeczytałem ani jednego wiersza tego poety więc nie wiem czy to oznacza pozytywny odbiór. Mam nadzieję że tak ale jak nie to proszę mnie poprawić
Nie współczesny brakuje mi puenty że to żart ja taki jeden wiersz napisałem
DrV zgadzam się że puenta jest słabsza ale jednak nie uważam żeby powinno się było ją zmienić na stwierdzenie że jest to żart
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania