o poszukiwaczu

/a nasze czarne serca biją nam radośnie bum tarara bum/

rozpalony poszukiwacz zanurza sito w lodowatych kamieniach,

wyciąga je z wody, przegrzebując siatkę wymacuje kluczyk,

chowa go do zaciśniętej pięści, spręża się jak struna,

wszystkimi czterema kończynami wyrywa z koryta strumienia

i zaczyna oszalały zbieg prosto w dół zbocza,

a za jego plecami z prawej i z lewej strony

wynurzają się i zaczynają go ścigać

inni poszukiwacze mknący już w poprzek stoku,

poszukiwacz gwiżdże na swojego konia,

koń skraca do niego dystans,

poszukiwacz wskakuje na niego

i rusza z kopyta w stronę

szklanej góry