Où t'ai?

Miałem cię za winnego, bo winny byłeś,

Przynajmniej według mojego pokrętnego mniemania

Wróć błagam, a wybaczę ci wszystko, to ile wydałeś, to ile wypiłeś

Nie zignoruję twojego o wybaczenie starania

Błagam, do mnie

Ignorowałem twój brak gdy dni szpargały moim sumieniem

Odczuwałem moją samotność w braci moich gronie

I gdy moją jedyną nadzieję chciałem przypieczętować ostatnim swoim tchnieniem

Ty się nie pojawiłeś, nawet przy moim prawie-lecz-nie-do-końca zgonie

Odezwij się

Nie była to twoja wina, lecz mój gniew niepohamowany i tępa żałoba

Nie zostawiaj mnie tak, mimo iż ja porzuciłem cię dawno

Mój kochany, mój drogi, straszna, okrutna trawi mnie choroba

Odkrywam przed tobą i światem zbrodnię swoją jawną,

Bo zgrzeszyłem wobec ciebie

Choć wiem, że czas mój jeszcze nie nadszedł, hak nędznego kosiarza drażni moją szyję,

Oddycham z każdym dniem mniej, z twym krzyżem w mej dłoni

Bo nie wiem, czy mój Apollo, czy mój ukochany wciąż żyje

I czy warto wciąż trzymać pistolet, w pogotowiu, jak dłoń, przy skroni

Odezwij się.