O względności ludzkiego czasu

Spojrzałem w kalendarz, porównałem lata –

później urodzonym czas migiem ucieka.

Jak to los człowieczy dziwne figle płata…

Moje pokolenie lepsza przyszłość czeka.

Jakim cudem? – spytasz. Prosty jest rachunek –

młodym wciąż przyrasta ciężar lat nielekki.

Kto po pięćdziesiątce liczyć dobrze umie…

Data roczna mija? – znów ma mniej do setki.