Oaza

W oazie pełnej topól

pękają strąki imion;

sadzawką pachnie dotyk,

nad ziemią tli się żywioł.

 

Powietrze zmienia pędy,

przestawia szkielet drogi;

to słońca cichy werdykt,

spłowiałe liter gody.

 

W oazie pełnej topól

pękają strąki imion.

Na ciepłym stropie motyl

spełnienie z życia przyjął.

 

Do snu zabarwisz siebie,

i tylko myśli swoje;

zakopiesz wszystko w wierze,

odmówisz słowo „boleć”.

Średnia ocena: 4.8  Głosów: 12

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (10)

  • Yaro 2 tygodnie temu
    Metamorfoza i synteza:)
  • Tjeri 2 tygodnie temu
    Jak szeptane zaklęcie, bardzo klimatycznie.
    "pękają strąki imion" – przykład na to, że nie każda dopełniaczówka musi boleć. W ogóle ta fraza bardzo mi się podoba. Choć nie do końca wiem, czy przy topoli można mówić o strąkach, to literacko zgrało się pięknie. Wyobraziłam sobie nowe topolowe życia, super pomysł z "imionami".
    Całość bardzo ładnie brzmi, wszystko jest na swoim miejscu.
    Dla mnie, to piękne słowa o życiu i przemijaniu, świetnie skomponowane, także dźwiękowo. Wiersz ma ładną melodię, m.in. dzięki niebanalnym rymom.

    Bardzo mi się podoba.
  • kikimora 2 tygodnie temu
    Mówimy oaza spokoju, ale Twój wiersz niepokoi. Przy każdym czytaniu widzę więcej, to chyba dobrze. Pozdrawiam.
  • pansowa 2 tygodnie temu
    Nigdzie nie jest napisane, że oazy nie mogą płonąć.
    Te metaforyczne też.
    Trudno nie docenić kunsztu technicznego i obrazowości wiersza.
  • MartynaM 2 tygodnie temu
    Neurotyku, Neurotyku... Mistrz wyrósł z Ciebie, Mistrz lirycznej poezji.
    Cudnie wzruszasz. Stawiać Ci piątkę, to wstyd. Ten wiersz... przyklękłam.
    Jest tu wszystko. Ciężka droga, pamięć i wiara. A nade wszystko jest tutaj najprawdziwsza poezja, najpiękniejsza.

    Dziękuję!
  • piszęwięcjestem 2 tygodnie temu
    Dobra liryka.
  • Piotrek P. 1988 2 tygodnie temu
    Klimatyczny i inspirujący wiersz.
    Można poczuć się jak w otoczeniu unikalnego ekosystemu, na przykład na wycieczce.
    5, pozdrawiam :-)
  • Dekaos Dondi 2 tygodnie temu
    Neurotyku↔Bardzo na Tak!↔Spróbowałem po swojemu skojarzyć:
     
    1↔Topole to wysokie drzewa. Wierzchołki blisko nieba.
          a życie woda stanowi, żywioł, czasem człek nie wie co robić.
    2↔Na drodze zmęczone ślady, horyzont daleki, słońce cicho świeci, psyche bawi lub dławi.
    3↔Twoje imię, motyl biały wziął pod skrzydła, jeszcze jesteś lub byłeś tu przez chwilę.
    4↔We śnie zakopiesz myśli. Po przebudzeniu będzie lepiej, lub tylko ci się przyśni.
         Pozdrawiam:)↔%
  • befana_di_campi ponad tydzień temu
    Bardzo to śliczne :)
  • Nachszon ponad tydzień temu
    Ależ to ładne! Druga zwrotka prześliczna; skojarzyła mi się ze zdaniami (szkielety drogi), które układa nastrój myśli (bo myśl też ma otoczkę nastroju). Powietrze zmienia pędy to przy takiej interpretacji tenże właśnie nastrój. Można wyjąć każdą zwrotkę i ją zinterpretować zupełnie osobno, można zwrotkę x z dowolną inną i wreszcie można zinterpretować całość jako całość. Tkanka jest delikatna, że aż nie chce się jej tykać interpretacjami, za to chce się wziąć gitarę i ją wyśpiewać. Piękna rzecz. Naprawdę.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania