Obawa

Obawa

Bo tak mnie coś korci,

i tak mnie coś nęci,

bo chciałbym zobaczyć

dawną swoją miłość.

*

Może jest to głupie,

może też naiwne.

Chciałbym znać jej losy,

i spojrzeć jej w oczy.

*

Choć boję się bardzo

i lękam się szczerze

trudnego spotkania

po wielu latach.

*

Co o mnie pomyśli?

Jak na mnie popatrzy

i jak też oceni?

Czy mnie nie zawiedzie?

*

Czy mam się czym chwalić?

Czy się rozczaruję?

Ciągle o tym myślę

i się powstrzymuję.

*

To może być trudne,

może być bolesne.

Nie wiem co zobaczę?

Czy się nie rozczulę?

*

W pamięci mam płonące oczy.

Czy zgubny czas ich nie przygasił?

Czy nie stłumiły ciężkie losy?

*

Czy rumianego lica

nie przykryła patyna,

trudów lub zmęczenia?

*

A ten rześki głos wesoły,

- jakby przycichł, stracił barwę?

Lecz najbardziej to się boję

- jak mnie postrzega, jak powita?

*

Czy w pamięci ma dni radości?

Czy też pochmurne rozstanie?

*

Może więc sobie odpuścić

i ze wspomnieniami zostać?

18.09.2026 r.