Obietnica

W naszym świecie dwojga,

Tańczyliśmy tango bez końca.

lecz wybrałeś inny szlak,

A mi postało tylko w nim tańczyć samej.

 

Choćbym pragnęła mocno,

choćbym serce dawała jak w locie.

Ty odszedłeś, zostawiając myśli burzę,

czy ja zbyt wiele chciałam, czy za mało w tym trwałam?

 

Moja dusza gubi się w pytaniach,

czy niewystarczająca była miłość nasza,

czy może zbyt mocno ku niej dążyłam?

Nie potrafię tego zrozumieć, to jak pusta ścieżka bez końca.

 

W radzeniu sobie z tym trudem,

jedyną pomocą może być czas.

Choć serce twoje już nie moje,

może gdzie indziej znajdzie spokój i swój czas.

Średnia ocena: 3.0  Głosów: 6

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • Dekaos Dondi 8 miesięcy temu
    Kucia↔Bo czas różne nieprzewidziane ścieżki kreuje, na których możemy odnaleźć, swój ślad.
    Pozdrawiam😃:)
  • piliery 8 miesięcy temu
    Prawem debiutanta jest oczekiwać życzliwego przyjęcia i wsparcia. Pod warunkiem jakiegoś minimum staranności, logiki i wiedzy "poetyckiej". Być może autor powinien, na początek, przy publikacji, napisać coś w rodzaju: chcę pisać, jestem poczatkujący, liczę na wsparcie. Jeśli tego oczekujesz znajdziesz na opowi wskazówki jak pisać poprawnie.
  • kucia 8 miesięcy temu
    Nie rozumiem genezy tej wypowiedzi. Wiersz jest napisany poprawnie, nie ma dokładnej definicji jak powinien wyglądać wiersz, jakie rymy powinien zawierać. Pisze to co czuje i publikuje tu, aby różne osoby np dodały coś, napisały czego brakuje etc.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania