Oblec

Spotkamy się znów, to nieuniknione,

te tykania, przecież kiedyś się skończą.

Zostanie pogłos i powidoki.

Powidła i poidełko.

Na zawsze i na wieczne oddanie,

na odtąd.

 

.

 

.

 

.

 

Z cyklu: Śniła mi się łąka.

Kwiecień, Roku Zero

Oblec
Autor: Szalej.
Czytano 156 razy
Data dodania: 06.04.2025

Średnia ocena: 2.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (6)

  • ireneo rok temu

    koszmar senny raczej

  • AngeIa rok temu

    Witaj Szaleju,bardzo ciekawy wiersz

  • Szalej. rok temu

    Dzięki

  • AngeIa rok temu

    Szalej. Witaj Panie

  • Szalej. rok temu

    AngeIa yy... Dzień dobry?

  • ireneo rok temu

    A jaki temat ciekawości, coś odkrywczego w tej prozaicznej notatce? Czy to szkic wierszyka.... raczej nie

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania