Oblicze

Nie porównuj do ogółu,

bo to nie ja, to są oni,

wymarzeni, idealni,

raz na tydzień spotykani.

 

Wiesz, że oni też czasami

są niegrzeczni, zacofani,

czasem ciszy zaufani,

innym razem z plotek znani.

 

I nie powiesz, że ich znasz,

porównując każdy aspekt.

To jest tylko marny pretekst.

Czy świadomość tego masz?

 

I próbami kolejnymi

kolorowych, ładnych ran,

usta siłą są zmuszone, mówią

"Jakaż błogość mnie ogarnia

Patrz! Jak płytkie rany mam"

Gdy przechodzą z niewinnymi

obliczami obok nas.

Średnia ocena: 4.9  Głosów: 8

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (9)

  • Plotki są wspaniałe! Tak samo osądzanie innych... Kto niby dał nam do tego prawo? Bardzo fajny wiersz, z nieoczywistymi metaforami, który można rozczytać na wiele sposobów. Dobra robota, 5 :)
  • little girl 06.03.2016
    Dziękuję bardzo :)
  • Lotta 06.03.2016
    Ech, te wieczne plotki skąd ja to znam? Bardzo prawdziwy tekst. 5 ;)
  • little girl 06.03.2016
    Lotta dziękuję :)
  • Rasia 06.03.2016
    Tak myślałam, że Szymon to jakoś skomentuje :D Bardzo fajny wiersz, przyjemnie się czytało, ładnie udało Ci się zobrazować to piętno, jakim ludzie sami siebie obarczają. Zostawiam 5, błędów nie dostrzegłam :)
  • little girl 06.03.2016
    Dziękuję ;)
  • ausek 06.03.2016
    Prawdziwe słowa bez ubarwień. ;) 5
  • Lacey 14.03.2016
    Podoba mi się:) zostawiam 5
  • little girl 14.03.2016
    Dziękuję :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania