Obok mnie przechodzi świat

Okrążają mnie

drzewa.

Ustępuje ścieżka.

Na miejscu pozostają

budynki.

Niebo spina postacie

szarym tłem.

Obok mnie

przechodzi świat.

Światło zatrzymało się

na chwilę.

Na tarczy

spokój gołębia

powstrzymuje napór.

Czarne sylwety

unoszą narzędzia.

Kościste konie

szarpią przestrzeń.

Na rydwanie śmierci

groteskowa postać

unosi nóż zagłady.

Konie podnoszą

nieruchome łby

oślepione rozbłyskiem

tarczy

uskrzydlonego anioła.

ponownie tekst rozwijany był w dialogu z AI jako narzędziem pracy nad słowem