obraz zawieszony gdzieś pod chmurą

ciasne uliczki

maltretują obcasy na nierównych

kocich łbach

słońce ociera się o rant stolika

przy którym pijesz kawę

malując na nim wzory

granicą cienia

mijające lato

rozpieściło dachy kamienic

aż do pordzewiałych rynien

cienie przytulają się do domów

sprawiedliwie dzieląc czułość

na nagrzanych parapetach

drzemie czas

na poduszce z gołębich piór

usypia kolejne minuty