Ocknął się w obliczu śmierci.

Dosyć paniki i biadoleń

W „Sztafeta pamięci pokoleń”

To błoto bez duszy, jako zlepek komórek

Nie potrzebuje pamięci synów i córek.

To wypominanie ‘ja o życie się nie prosiłem’

Przekreśla wszystko, czym na ziemi byłeś.

Przekreśla cały twój wysiłek

Bo tu, tylko jako pasożyt się zasłużyłeś.

Skoro wyrzekłeś się Boga i Nieśmiertelnej Duszy

To twoje wołanie o pamięć, tylko cię ośmieszy.

Tobie chodzi w tym bełkocie o to

Aby ktoś inny hołubił twoje błoto.

Ir = *Może, gdy czas znów przystanie tu kolejną jesienią

to z nim, córka z dzieckiem, pochylą się tak i nade mną*.

*Śmierć może też przerażać ateistów niepewnych swego światopoglądu.

Tacy mogą się obawiać, że „życie pozagrobowe” jednak istnieje

i jakaś Wyższa Istota, i Niebo ich ominie za niedowiarstwo*.(AI)

Nikogo pamięć o tobie nie wzruszy

Jak byłeś tylko cyborgiem bez duszy.

Czymże różni się twoje truchło bez duszy

*Jednaki jest los ludzi i zwierząt* wg ateuszy.

Pogrzeb ateisty odbywa się bez udziału duchownego,

mszy świętej oraz jakichkolwiek symboli i obrzędów religijnych.

Bo twoja rola ziemska, do tego się skupiała

Że za życia pokarm na gówno przetwarzała.

Z perspektywy ateistycznej, opartej na materializmie naukowym

po śmierci ciało człowieka jest wyłącznie materią biologiczną,

która podlega naturalnemu procesowi rozkładu.