Oczy W ciemnościach

Obudziłem się i przetarłem oczy.

W ciemnościach mojego pokoju zauważyłem je:

Żółte, czerwone, niebieskie, pomarańczowe?

Nie wiem.

To były one.

Oczy pełne smutku gniewu i żalu,

wpatrujące się we mnie

I marzące, żeby zatopić swe kły.

Czy to moje oczy ?

Oczy, które w swoim wyrazie krzyczały.

Krzyczały o miłości i tęsknocie.

Tak głośno, że uszy odpadały.

Czy to moje oczy?

Oczy przedstawiające minione lata życia.

Przelatujące niczym wiatr na łące,

lament dusz minionych epok przenoszące.

Czy to moje oczy ?

Oczy zniszczone przez piękno,

świata z kobietą idealną,

I jej uśmiechem na twarzy.

Czy to moje oczy ?

I wtedy się obudziłem.

Podszedłem do lustra.

Nie miałem ich.

Nie miałem gałek ocznych.

Tylko ciemne jak noc dziury pozbawione emocji.

Czy to moje oczy ?