Poprzednie częściod nowa

Od nowa

Bardzo ładnie przetrząsasz

ścieżki swe bezpowrotne.

Gdzieś tam wracasz do domu,

jak wspomnienie niechciane.

 

Kupisz bułkę i mleko,

bo to coś przypomina.

 

Nie wyciągniesz już serca

nawet wiosną w ogrodzie.

Zatracony w uczuciach,

smakach i oddechu —

na sam koniec,

nie wiedząc,

czemu tak się stało.

 

Może wrócisz i ze mną

powtórzymy to samo.

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 5

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (8)

  • Grain pół roku temu

    Oj Jimmy, Jimmy Mickiewicz, ten co żadnej nie przepuścił, łgał pisząc:

    " kto miłości nie zna, ten żyje szczęśliwy.
    i sen ma spokojny i szień nietęskliwy"

  • Jimmy pół roku temu

    Ja nie z tych 😉

  • Pulinaaa pół roku temu

    💗😭 ja dzisiaj cały dzień będę przez Was plakac

  • Pulinaaa pół roku temu

    Prawdziwość tej melancholi mnie dobija ,ale tli się nadzieja💗Piekne

  • Jimmy pół roku temu

    Paulinaaa - wszystko będzie dobrze 😎

  • Pulinaaa pół roku temu

    Jimmy oby☀️

  • Marzena pół roku temu

    🙂 już dzisiaj czytałam twój wiersz i mam do niego osobisty sentyment dlatego nie chciałam za dużo pisać, zresztą w twoim wierszu jest wszystko co potrzebne, komentarz jest zbędny wystarczy obecność:)

  • Jimmy pół roku temu

    Dzięki 😉

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania