Od tamtego dnia.....

„Od tamtego dnia…”

Minęło już tyle dni,

odkąd moje życie nagle się zatrzymało.

Jakby ktoś zgasił światło,

jakby wszystko, co znałam,

w jednej chwili przestało mieć znaczenie.

Czas płynie dalej,

świat nie czeka, ludzie idą przed siebie,

a ja każdego dnia uczę się na nowo

odnajdywać siebie w tym wszystkim.

Są dni, kiedy jest ciężko,

kiedy uśmiech przychodzi z trudem,

kiedy myśli nie dają spokoju,

a serce chciałoby po prostu odpocząć.

Nie wszystko jest już takie jak dawniej.

Niektóre rany wciąż potrzebują czasu,

niektóre wspomnienia nadal bolą,

a przede mną jeszcze długa droga.

Ale dziś wiem jedno…

Nie jestem całkiem sama.

Mam obok siebie ludzi,

na których mogę liczyć.

Takich, którzy nie muszą znać wszystkich odpowiedzi,

nie muszą wypowiadać wielkich słów.

Czasem wystarczy ich obecność,

zwykła wiadomość, telefon,

gest, który mówi: „Jestem, możesz na mnie liczyć”.

I za to jestem wdzięczna.

Nie wiem, co przyniosą kolejne dni.

Nie wiem, ile jeszcze razy przyjdzie mi zbierać siły.

Ale chcę wierzyć, że jeszcze będzie spokojniej,

że jeszcze przyjdą dni, w których będę się śmiać

bez udawania, że wszystko jest dobrze.

Bo choć moje życie na chwilę się zatrzymało,

ja wciąż tu jestem.

Krok po kroku, dzień po dniu…

Uczę się żyć na nowo.

I może właśnie to jest dziś moją największą siłą. ...