Oda do ludzkości - bez końca
Oda do ludzkości, istoty wspaniałej,
W tobie drzemie potęga niezwykła.
Twoje serce bije, jak melodia piękna,
Twoje myśli kreują świat nieznaną mocą.
Jesteś synem natury, nieskończonym dziełem,
Złączonym z gwiazdami i ziemią w jedno.
Twoje ciało jest świątynią, skarbnicą życia,
Twoja dusza to przystań marzeń i nadziei.
O, ludzkości, ze swoimi pragnieniami i celami,
Masz w sobie tęsknotę za prawdą i miłością.
Twój umysł sięga odległych horyzontów,
Odkrywając tajemnice wszechświata i jego zakątków.
Twoje ręce tworzą dzieła sztuki niezliczone,
Twoje słowa są jak pieśni, pełne mocy i mądrości.
Twoje serce bije rytmem solidarności,
Przenosząc promień nadziei w każdą ciemność.
Jesteś jednostką, lecz także częścią większej całości,
Współtworzysz świat swoją wyjątkowością.
Twoja różnorodność to nasza siła i bogactwo,
W jedności tkwi moc, która nie zna granic.
Ludzkości, wznoszę pieśń pełną czci i podziwu,
Za twoje marzenia, twórcze dążenie do piękna.
Bądź zdolna do współczucia i szlachetności,
Rozsiewaj miłość, gdziekolwiek zdarzasz się.
Oda do ludzkości, niezwykłe istnienie,
Tworzysz historię, dajesz życiu znaczenie.
Niech w twoim sercu zawsze płonie iskra,
Byś piękno odkrywał i piękno tworzył wciąż!
Komentarze (2)
Bardzo "na nie" :)
Jest chęć, jest pomysł, jest wola. Jednak to dopiero początek - jeśli chcesz dalej pisać. Na początek: sprawdź o czym piszesz, czy to co zostało napisane jest spójne (np: w ostatniej strofie: czy piszesz o odzie czy o ludzkości?). Przeczytaj wiersz na głos, posłuchaj jak płynie, czy jest w nim rytm? Zastanów się czy potrzebne są ci rymy (jeśli to przypadek że gdzieś się pojawiły: to po co?) Jako że zdecydowałeś(łaś) się na interpunkcję bądź konsekwentny nie zaczynaj wersu, po przecinku dużą literą. Powodzenia. :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania