Oda do matury

Coraz więcej o tej maturze nawet na naszym opowi, dlatego postanowiłam dodać coś od siebie. Poczułam się jak Sienkiewicz piszący ku pokrzepieniu serc :D stwierdziłam bowiem, że gdyby nie ta cała "pompa" wokół matury- ubieranie się na galowo, wchodzenie z dowodem, wszędzie poważne miny- to byłoby zupełnie inaczej. Gdybyśmy mogli pisać ją w dresach, z pączkiem na ławce i gdyby wszędzie wokół nas nie panowały formalności, to poziom stresu zapewne byłby dużo niższy.

To już niedługo, już zaraz na bój idziemy

Do dyspozycji tylko czarne długopisy dostaniemy

Ściśnięci w niewygodnych, galowych strojach

Tak bardzo przecież niezbędnych przy wszelkich podbojach

Ach, maturo, zobacz - co z nami zrobiłaś

Beztroskich ludzi w kłębki nerwów zmieniłaś

Ciśnienie nam podwyższasz, sen z powiek spędzasz

Naszą silną wolę codziennie nadwyrężasz

Ale jesteś przecież tylko papieru kawałkiem

A my musimy obchodzić się z tobą jak z kurzym jajkiem

Presja otoczenia, nerwy, wszystkie przyjemności odkładamy na później

A, chrzanić to - podejdźmy do tego na luzie!

Wyobraźmy sobie, że siedzimy przed tobą w dresie

Obok herbatka, ciastko, zapominamy o stresie

Tworzymy własną rzeczywistość i nagle wyglądasz jakoś inaczej

Czyżby prościej - może mniej strasznie?

Pogadamy z tobą jak ze starym przyjacielem

Może takie podejście przywróci nam nadzieję

W siebie i swoje możliwości - jeden warunek sobie damy

I na luzie to zrobimy - zdamy!