Odcienie miłości

Kwiatów pęk dobrany,

względem osobistego wnętrza,

barwy otaczających płatków -

szereg dla nas wybrany.

 

Tuż przy mnie usadowiona,

niczym lustrzane odbicie,

identyczna,

jakby sklonowana -

łodyga w łodygę postawiona.

 

Biel w nas płynąca,

nieskazitelności nić

rozciągnięta,

między nami -

światło wokół wznosząca.

 

A na zewnątrz,

niczym bramy obronne,

rozciągają się róże

dojrzało czerwone -

miłosne tarcze ochronne.

 

Ściśle związani

kokardką w uczuć bukiecie,

dojrzewając ciągle,

we własnym odrębnym świecie.

Średnia ocena: 3.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

    Napisz komentarz

    Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania