Odcinek 3 ,, DOSC"

Uwierzyłam, że może faktycznie przesadziłam.

Że może moja wiara była naiwnością.

Że może moja nadzieja była czymś, co należało ukarać.

To był najciemniejszy moment.

Nie oskarżenia.

Nie słowa.

Ale chwila, w której zaczęłam wątpić w siebie.

To właśnie tam zaczęła się moja przemiana.

Bo w pewnym momencie coś we mnie powiedziało: dość.

Dość tłumaczenia się z czystych intencji.

Dość przyjmowania cudzych projekcji.

Dość noszenia etykiet, które nie są moje.

Zrozumiałam, że zaufanie nie było moją słabością.

Było moją siłą.

To, że wierzyłam, świadczyło o mnie, nie o nich.

Największą zmianą nie było to, że przestałam ufać ludziom.

Największą zmianą było to, że zaczęłam ufać sobie.

Zaczęłam ufać temu wewnętrznemu sygnałowi, który wcześniej zagłuszałam w imię relacji.

Zaczęłam ufać swojemu dyskomfortowi.

Zaczęłam ufać swojej intuicji.

I nagle wszystko stało się jasne.

Nie byłam oszustką.

Nie byłam zagrożeniem.

Nie byłam tym, kim próbowano mnie nazwać.

Byłam kobietą, która oddała serce nie tym ludziom.

A potem pierwszy raz od dawna poczułam coś, czego się nie spodziewałam.