odciskam swe piętno
odciskam swe piętno
w każdym napisanym słowie
zostawiam krople krwi
by zaznaczyć
swą obecną chwilowość
kruchą
jak źdźbło trawy
zapatrzony
w starożytne
posągowe postacie
wierzę
w starożytne mądrości
wiedzę ogromną
niepoznaną do końca
i przepowiednie
zwiastujące
koniec tej
a początek nowej ery
gdy kontynenty znane
zapadną się
w głąb oceanu
a wynurzą nowe
i inny gatunek człowieka
zasiedli Ziemię
Komentarze (6)
Bardzo piękny i ciekawy wiersz 5 :)
Dziękuję bardzo. Cieszę się, że ci się podoba.
Tak ciekawie, się zaczyna a w drugiej strofie brutalny świat, który zburzy wszystko co człowiek stworzy. Totalny bezwład pozostaje. Bo po co cokolwiek czynić? Mocno depresyjnie.ale ciekawie..
Świat niestety taki jest. Sami się przecież o tym przekonujemy Każdego dnia. Mimo wszystko jednak trzeba coś robić, aby koniec nie zastał nas siedzących bezczynnie na tyłku. Trzeba żyć.
Wiersz porusza i skłania do refleksji nad przemijalnością życia, znaczeniem słowa pisanego oraz wiarą w cykliczną naturę historii. Każdy człowiek zostawia po sobie ślad, choćby niewielki. Twórczość może przetrwać próbę czasu. Bardzo ciekawy wiersz, za który daję 5*(•‿•)
Zgadza się. Trafiłaś w punkt.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania