Uwaga, utwór może zawierać treści przeznaczone tylko dla osób pełnoletnich!
Oddycham w samym środku urwiska
fotka. ciała między chwastami -
mlecz i pokrzywa. zakładam rękawiczki
i zamazuję czarną farbą ( pozostaje ślad) .
życie – sceneria, iluzja.
powstała pod wpływem impulsu
mimo, że nie poczuła smaku krwi
- ona czyha – śmierć o wielu twarzach
rozpuszcza się w kwasie solnym
– rozbieram ze słów
odpływam, popadając w skrajność.
ponownie unosi mnie
ciężkie powietrze – bawi się
– rozpoczyna grę
plansza przykryta mchem
walczy z bólem ( rekwizyt oddany
do przechowalni) może powróci nocą,
by świtem rozdmuchać mgłę
porównaj ją do pawiego pióra
– jest kurewsko kolorowe
Komentarze (12)
Wiersz piękny, ale czy rzeczywiście "dla tych dorosłych"?
Serdecznie :)
wiesz, nie wiem,ale tutaj są przeciwnicy brzydkich słów:;)
Nie wiem czy dobrze, ale z pandemią koronawirusa mi się kojarzy.
Dobry wiersz.5
miło mi
zingara to jest wiersz o miłości? Im więcej razy czytam, tym więcej nasuwa mi się obrazów, aż ciekawość, który prawdziwy?
laura123 interpretacja dowolna
Żyjemy jak na skraju przepaści, zewsząd czyha śmierć i iluzja. Smutne perspektywy przed nami choć wszystko jest kolorowe. Emocjonujący wiersz, działa na wyobraźnię i porusza.
Pozdrowienia!
dziękuję
Zingaro→Już za sam tytuł, należy się↔5→który zresztą współgra,,, z resztą tekstu.
Szczególnie ostatni wers, niejednoznaczny – zdaniem mym – bo nie wiadomo, do czego się odnosi.
Albo do pióra... albo... Przynajmniej ja tak rozumiem:)↔5
dzięki
Za przedpiścami nie pozostaje mi nic innego, jak pozostawić najwyższą notę i pochwalić.
dziekuję
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania