Odezwa

Osobno tak mali,

Razem tak wielcy,

Oddani ziemi,

Z dziada pradziada,

Pracy nauczeni,

Bez końca w niej zatraceni.

Przyszło nam mierzyć się z przeciwnościami świata,

Komu zaufać, komu los swój zawierzyć?

Pytanie bez odpowiedzi.

Koledzy, przyjaciele,

Czas najwyższy się sprzymierzyć,

O los swój i przyszłych pokoleń zadbać,

By dumni z nas byli,

Jak my z przodków wspaniałych,

Którzy lata zaborów, wojen i okupacji przetrwali,

Polskę dla nas na nowo zbudowali.

Najsilniejsi zjednoczeni, najsłabsi podzieleni,

Mądrością historii nauczeni,

Dbajmy o Polskę jak o swe gospodarstwa,

By rosła, piękniała jak łany zbóż złociste,

Jak pola barwami wiosny malowane.

O to was proszę i zdradzę tajemnicę:

Serce ziemi oddałem,

Życie jej zawierzyłem.

Bo ziemia jest wszystkim, co w sobie nosimy,

Z niej powstaliśmy i do niej wrócimy.