Odkryte
Gdzie podziało się uczucie
Tak wychwalane przez poetów
Nazwane świętym słowami wiary w bóstwa
Mające być nadzieją dla tego świata.
Dlaczego mrok spowił dzień
Zamieniając wszystkie kolory w szarość
Ukrywającą nasze niecne czyny
Które oplotą nas łańcuchami.
Zgubiliśmy kierunek do portu
Który był celem naszego rejsu
Mającego naprawić ten świat
Widziany przez różowe oczy.
Spadły okulary pokazując
Prawdziwe oblicze bestii
Które ukrywały się w nas
Zabijając nasze człowieczeństwo.
Komentarze (4)
Jak często mijamy się z celem naszej wędrówki... idziemy przez świat zapominając że to my jesteśmy odpowiedzialni za to co robimy co mówimy zakładamy różowe okulary i gdy one nam spadną z oczu widzimy całą prawdę o sobie ...wiersz super od razu wniósł przesłanie że to my jesteśmy panami własnego losu i to my o nim decydujemy bo jeżeli będziemy gnić w fałszu zginiemy nasze człowieczeństwo upadnie pochwalam wątek i zachęcam do dalszego pisania i refleksji nad życiem czekam na wiersze i zachęcam do refleksji nad moimi jesteś ponad klasyfikacją ponad 5
Ostatnio rozmyślam nad sensem życia :D Na pewno poczytam Twoje wiersze gdyż uwielbiam tekst pozwalające na dowolną interpretację, a samym sobą wskazują tylko drogę, a nie cel. To pozwala się na chwile zatrzymać i dostrzec różne rzeczy.
Dzięki D4wid Twoje wiersze są ponad moimi ja dopiero się uczę.
a tu jeszcze śmiesznijsze
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania