Tak serce drży na każdy okrzyk imion
a nasze sny się plotły w jedną nić. - po 'imion' nie powinno być przecinka?
I to wcale nie tak, że uparłem się, że znajdę u Ciebie błąd, wcale...
Ocena chyba oczywista i zapraszam do mnie :)
(Zwłaszcza do "Człowieka"...)
Przepraszam, teraz zauważyłam dopiero :) "A" ma różne funkcje, jeśli o to chodzi. Np. jeśli mówisz, że coś jest "między tym a tym" to bez przecinka, ale tutaj mamy zwyczajne zdanie podrzędne, dwa orzeczenia, więc rzeczywiście ten przecinek tam powinien być... swoją drogą mnie też to wcześniej umknęło :)
"pierwszch chmur" - pierwszych*
Rzeczywiście, wcześniej tak tego nie skojarzyłam, ale Chris przypomniał mi o bajce o tym samym tytule co Twój wiersz! Co do tekstu - jest śliczny. Taki emocjonalny, tęskny, czuć w nim gorzką nutę żalu. Lubię Twoją twórczość zabarwioną swoistą melancholią i powagą :) Zostawiam 5.
Aj, Neuro, z Tobą to czasem ciężko się porozumieć. Ja myślałam, że ten tekst "żebyście się pocałowali" to był skierowany do mnie i do konkretnej osoby w jakichś komentarzach, a ja tego nie widziałam xD A tamtą dyskusję to jasne, że czytałam, tyle że nie chciało mi się wszystkiego. Niezbyt się angażuję w takie bagno, jak sam zresztą zauważyłeś. Poza tym umiem oddzielić to co piszesz od... od Twoich momentami nieodpowiednich zachowań, że tak to ujmę :)
"Tak się kochać z całej siły nie powinno" - oj, masz tu rację. :P
Tak tylko wpadam, na chwilę, bo podoba mi się rozłożenie emocji - ton właściwie cały czas podniosły, ale te emocje "falują", zmieniają się, jak liście na wietrze, od euforii po rozpacz. Dobrze, że tak jest. :)
Tak uwierzyłam w tytuł - nie powinnam ;).
Ale całość zrozumiałam bardzo tytułowo - jestem tak mało zwinna?
Czy mogę zinterpretować, czy też lepiej nie? :)
Neurotyku, to nie może być wpros :) aa, nie, skoro musisz się domyślić :).
No, zadowolenie przed spacerem, jak i przebyta w biegu ścieżka. Wszystko przebywających, zabrakło dla innych. Szybko i pod nieprawdziwą kontrolą.
Nie ma innych ról. Gra ten sam kontynent.
Jednobarwny horyzont.
A ja się spodziewałam czegoś na wesoło po tytule. Jakoś wesoło mi się kojarzy, ale czekała mnie miła niespodzianka - wiersz utkany emocjami. Uwielbiam wszystko co związane z ptakami, kojarzą mi się z taką wolnością, choć tutaj wydają mi się uwięzione w klatce miłości, czemu - nie wiem, taka moja dziwna interpretacja. Szczególnie do gustu mi przypadła ostatnia zwrotka :)
Komentarze (44)
Tytuł skojarzył mi się z fantastyczną bajką "odlot" i coś czułem, że nie będzie to wesołe... Miałem rację. Tylko, że oprócz tego było naprawdę dobre!
Chris, rzadko bywasz, ja u Ciebie, jest dobrze :) Dzięki :)
Bardzo dobre.5
Buczyborze, dziekuję :)
Piękne, wywołujące tęsknotę i smutek słowa. Taka bomba emocjonalna na początek dnia dodana zamiast ciastka do filiżanki mocnej kawy. :) 5
ausku, miło mi bardzo :)
Nielot
Wypadłem z gniazda będąc nielotem
Może wyrzucił mnie mój brat?
Lecz nie mam żalu lecz ochotę
Wyruszyć pieszo poznawać świat
Poruszam się zgrabnie i szybko
Podskakuję podfruwam i to wszystko
Wcale nie potrzebuję latać
Nawet gdy muszę zmiatać
Teraz jestem już duży
I zdarłem niejedne buty
Zwiedziłem kawał waszego kraju
Pogoda nie zawsze była jak w maju
Trzeba pomyśleć o przyszłości
I zacząć zbierać hajs na drogę
Bilet do ciepłych krajów jest drogi
Wezmę od sroczki zapomogę
Twój wierszyk też jest niezły.
mysikroliku – twój też niczego sobie :) Dzieki :)
Tak serce drży na każdy okrzyk imion
a nasze sny się plotły w jedną nić. - po 'imion' nie powinno być przecinka?
I to wcale nie tak, że uparłem się, że znajdę u Ciebie błąd, wcale...
Ocena chyba oczywista i zapraszam do mnie :)
(Zwłaszcza do "Człowieka"...)
andrzejku, nie czepiasz się, a to raczej spójnik jak i :) Rasia, popraw XD
Przepraszam, teraz zauważyłam dopiero :) "A" ma różne funkcje, jeśli o to chodzi. Np. jeśli mówisz, że coś jest "między tym a tym" to bez przecinka, ale tutaj mamy zwyczajne zdanie podrzędne, dwa orzeczenia, więc rzeczywiście ten przecinek tam powinien być... swoją drogą mnie też to wcześniej umknęło :)
Rasia, moja korektorko - już poprawiam :) Dziękuję za wyjaśnienie - będę już wiedział :)
Miałem rację! Cud!
Neurotyku, możesz przeczytać tego "Człowieka"? Ile razy mam Ci pisać, byś to zrobił? :P
the_endrju co??? :p
Zależy mi na tym, byś przeczytał mój tekst pod tytułem "Człowiek"...
the_endrju rano, muszę spać już;) Przeczytam:)
Jeeej :)
Dobranoc, kupelu xD
"pierwszch chmur" - pierwszych*
Rzeczywiście, wcześniej tak tego nie skojarzyłam, ale Chris przypomniał mi o bajce o tym samym tytule co Twój wiersz! Co do tekstu - jest śliczny. Taki emocjonalny, tęskny, czuć w nim gorzką nutę żalu. Lubię Twoją twórczość zabarwioną swoistą melancholią i powagą :) Zostawiam 5.
Rasiu, bardzo mi miło, że mimo kilku ekscesów na Opowi nada mnie czytasz... :)
Kilku ekscesów na opowi? Czy mógłbyś rozwinąć tę myśl? :D
Rasia np, tekst, abyście się pocałowali :)
.... czy ja coś przegapiłam? xD
Rasia, nie udawaj, że nie czytałaś XD
Ej ja naprawdę tego nie czytałam xD Pod jakim to tekstem?
Rasia: "I co?" Nie wierzę :)
Aj, Neuro, z Tobą to czasem ciężko się porozumieć. Ja myślałam, że ten tekst "żebyście się pocałowali" to był skierowany do mnie i do konkretnej osoby w jakichś komentarzach, a ja tego nie widziałam xD A tamtą dyskusję to jasne, że czytałam, tyle że nie chciało mi się wszystkiego. Niezbyt się angażuję w takie bagno, jak sam zresztą zauważyłeś. Poza tym umiem oddzielić to co piszesz od... od Twoich momentami nieodpowiednich zachowań, że tak to ujmę :)
Rasia czyli czasem broje?:) A Rasia jest święta ?:)
Ależ argument sobie wyszukałeś... Jak broić, to po cichu, święta zasada :)
Rasia, daj mi jakiś namiar, adres mejla, to zapytam po cichu :)
Neuro... przepraszam, ale zabrzmiałeś jak zboczeniec :D
Rasia :D Może jestem????
Tak właśnie podejrzewałam od samego początku, źle Ci szło ukrywanie się za maską przyzwoitości :))
Rasia , :( Gdzie mejl?:)
Neurotyk mam juz, jest w opisie profilu :)
"Tak się kochać z całej siły nie powinno" - oj, masz tu rację. :P
Tak tylko wpadam, na chwilę, bo podoba mi się rozłożenie emocji - ton właściwie cały czas podniosły, ale te emocje "falują", zmieniają się, jak liście na wietrze, od euforii po rozpacz. Dobrze, że tak jest. :)
alfaonsyna, skoro tak mówisz, to chyba musi tak być :) Dzięki, że jesteś :)
Neurotyk, nic nie musi, wszystko tylko być może... ;)
alfonsyna racja, alfonsyno :)
Tak uwierzyłam w tytuł - nie powinnam ;).
Ale całość zrozumiałam bardzo tytułowo - jestem tak mało zwinna?
Czy mogę zinterpretować, czy też lepiej nie? :)
Tribia, możesz interpretować wprost:)
Neurotyku, to nie może być wpros :) aa, nie, skoro musisz się domyślić :).
No, zadowolenie przed spacerem, jak i przebyta w biegu ścieżka. Wszystko przebywających, zabrakło dla innych. Szybko i pod nieprawdziwą kontrolą.
Nie ma innych ról. Gra ten sam kontynent.
Jednobarwny horyzont.
Daję 5, bo ta jednoznaczność aż bije niejednoznacznością :).
A ja się spodziewałam czegoś na wesoło po tytule. Jakoś wesoło mi się kojarzy, ale czekała mnie miła niespodzianka - wiersz utkany emocjami. Uwielbiam wszystko co związane z ptakami, kojarzą mi się z taką wolnością, choć tutaj wydają mi się uwięzione w klatce miłości, czemu - nie wiem, taka moja dziwna interpretacja. Szczególnie do gustu mi przypadła ostatnia zwrotka :)
Ależ jestem kontent, biję pokłony, jakże pięknie, melodyjnie, rytmicznie.
Tak tak
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania