Odrzucenie III

świat się łamie w moim wnętrzu

krew spływa w głąb jak w ciemnym wierszu

wiatr milczy jak głos

noc pożera los

oczy gasną w szkle bez światła

dusza tonie w pustych latach

cień śmieje się w krzyk

czas zatrzymał błysk

myśli tną jak zimne ostrza

każda chwila coraz prostsza

serce drży jak dzwon

chcę zniknąć bez ton

morze kusi, by spaść w głębię

wiatr mnie woła w jego pięknie

chłód wzywa mój cień

chcę nie czuć już nie wiem, gdzie