Odtąd
Do snu ułożyłem wysokie koszmary,
wieżyczki mroczne z cegieł drewnianych,
z bladej trwogi oczyściłem trzewia,
zniknęła wydarta dłońmi odwagi
pochmurna postać pod skórą nieba.
Do snu ułożyłem wysokie koszmary,
wieżyczki mroczne z cegieł drewnianych,
z bladej trwogi oczyściłem trzewia,
zniknęła wydarta dłońmi odwagi
pochmurna postać pod skórą nieba.
Komentarze (15)
Julius M. Woods→ ''Myślący'' tekst, choć krótki. Jakby między umysłem a światem, coś zawadzało,
lecz starczyło odwagi, by zawalczyć. Tak jakoś subiektywnie rozumiem:)↔Pozdrawiam:)→5
Dekaos Dondi, dzięki :-)
Powiem Ci, że nawet dobrze zrozumiałeś/aś,
dobrze napisałeś "między umysłem a światem", właśnie trochę to chciałem przedstawić. Wiem, że trochę krótki, nawet chciałem napisać jeszcze przynajmniej jedną strofę, ale uznałem, że tak jest dobrze i nie ma co dalej kombinować.
Pozdrawiam i dzięki za piątaka ;-)
A tak poza tym to zapraszam na moje konto na instagramie, tam również opublikowałem ten wiersz i wykonałem również do niego zdjęcie, żeby było klimatycznie... tylko, że zdjęcie jest niestety oddzielnym postem, ale można się domyślić, które to, bo w opisie jest cytat. Moje konto: kaczbarry
Jeszcze raz pozdrawiam :-))
"pochmurna postać pod skórą nieba."
Niebanalne ?
Dziękuję Szpilka :-)
Literkowa Bitwa na Rymy™ przed chwilą
LBnR zaprasza do wzięcia udziału w zabawie na słowa!
W tym wątku uzyskasz wszystko o Bitwie:
https://www.opowi.pl/forum/konkurs-lbnr-nr-76-w-imieniu-bozeny-w1305/
Jeszcze tylko trzy dni pozostało. Więc napisz i baw się dobrze.
Serdecznie zapraszamy i liczymy na ciebie!!!
Literkowa pozdrawia
Interpunkcja niepotrzebna. Poza tym może być
Do snu ułożyłem koszmary,
wieżyczki z drewnianych cegieł.
Z trwogi oczyściłem trzewia,
zniknęła wydarta dłońmi.
Pochmurna postać pod skórą nieba.
Dla mnie tutaj jest wiersz.
no spoko
Niebanalne, może i nawet zaskakujące - jest potencjał na poemat? Może chociaż na więcej słów kilka?
Dziękuję za komentarz,
myślę, że zostawię w takiej formie, podoba mi się.
Pozdrawiam :-)
Zastosowanie interpunkcji sprawia że wiersz się łamie. Jeśli już zastosowałęś interpunkcję to drugi wers powinieneś zakończyć kropką. "wysoki" koszmar? Pomyśl nad zmianą.
Dziękuję za opinię, już pomyślałem, zostaje bez zmian... i tak, "wysokie koszmary", trochę więcej wyobraźni, piliery ;-)
Pozdrawiam
Julius M. Woods Pisząc o kropce powinienem napisać że na końcu trzeciego wersu. Ewentualnie zastosuj taki znak: ; (mam nadzieję ze wiesz do czego służy). Faktycznie "wysokie koszmary" da się jakoś uzasadnić ale całego wiersza - nie. Kiedyś pisałem o pustezji. Ten wiersz wpasowuje się dokładnie w ten nurt.
Dołączę do głosów wołających o zmiany w tekście.
A to: "z żółtej trwogi oczyściłem trzewia" - kojarzy się... niesmacznie ;-)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania